Słownik pokerowy
Call — (wejście). Włożenie do puli kwoty pieniędzy równej ostatniemu zakładowi lub podbiciu. Angielski termin „see” oznaczający wejście jest traktowany jako kolokwialny.
Calling Station — pasywny gracz, który wchodzi z dużymi sumami, ale zbytnio nie podbija ani nie rzuca kart. Gracz tego rodzaju jest mile widziany w grze.
Cap — wykonanie ostatniego dozwolonego podbicia stawki w jednej rundzie licytacji. Zazwyczaj jest to trzecie lub czwarte podbicie. Rozdający w Kalifornii często używają nazwy „Capitola” lub „Cappuccino”.
Case — ostatnia karta danej rangi w talii. Przykład: „Flop składał się z kart W-8-3; ja miałem od początku dwa walety, a on dwie ósemki, następnie wziął ostatnią ósemkę (była ostatnią kartą) i miał lepsze karty niż mój ful”.
Center Pot — (pula centralna). Pierwsza pula tworzona podczas rozdania pokerowego; przeciwieństwo jednej lub kilku pul bocznych (side pot) tworzonych w sytuacji, gdy jeden lub kilku graczy wejdzie all-in. Nazywana też „main pot” (pulą główną).
Check Raise — (czekanie z podbiciem). Czekanie, a następnie podbicie, gdy gracz znajdujący się za graczem obstawi zakład. Czasami można spotkać się z opinią, że jest to zachowanie nieuczciwe lub niezgodne z etyką pokera. Bzdura. Prawie wszystkie kasyna zezwalają na czekanie z podbiciem i jest to ważna taktyka pokerowa. Jest ona szczególnie użyteczna w grze hold’em z niskim limitem, w której potrzebne są dodatkowe siły, aby zawęzić pole w przypadku posiadania najlepszej ręki.
Check — 1) (Czekanie). Nieobstawienie zakładu z możliwością wejścia lub podbicia w dalszej części rundy licytacji. Odpowiednik postawienia zera dolarów. (2) Inne określenie żetonu (w języku angielskim).
Cold Call — wejście do kilku zakładów za jednym razem. Na przykład załóżmy, że pierwszy gracz po dużej ciemnej podbija. Teraz każdy kolejny gracz musi wejść do dwóch zakładów. Takie działanie różni się od wejścia do pojedynczego zakładu, a następnie wejścia do kolejnego podbicia.
Come Hand — odpowiednik terminu „drawing hand” (ręka, która wymaga dobrania odpowiednich kart, aby wygrała). Ten termin pochodzi prawdopodobnie z gry w kości.
Community Cards — (wspólne karty). Odkryte karty wyłożone na środku stołu pokerowego i udostępniane graczom w grach typu Hold’em i Omaha. Są także nazywane kartami stołowymi lub „stołem”.
Complete Hand — (kompletna ręka). Ręka zdefiniowana przez wszystkie pięć kart (strit, kolor, ful, poker).
Connector — (łącznik). Dwie pierwsze karty w grze hold’em, których wartości znajdują się obok siebie. Przykłady: KD, 76.
Counterfeit — osłabienie wartości ręki spowodowane tym, że karty stołowe są duplikatami kart w ręce. Przykład: masz karty 87, flop zawiera karty 9-10-W, więc masz strita. Teraz jako czwarta karta dochodzi 8. Powoduje to osłabienie ręki i sprawia, że jest prawie nic niewarta.
Crack — pokonanie ręki, zazwyczaj dużej ręki. Ten zwrot można szczególnie często usłyszeć w odniesieniu do pary asów z wstępnego rozdania: „Trzeci raz tej nocy wygrałem (cracked) z kimś, kto od początku miał asy”.
Cripple — (osłabienie). W zwrocie „to cripple the deck” (osłabić talię). Oznacza to, że gracz ma większość lub wszystkie karty, które inny gracz chciałby mieć na stole. Jeśli gracz ma od początku parę króli i we flopie otrzyma kolejne dwa króle, osłabi talię.
Dealer — (rozdający). Gracz w grze pokerowej, który w rzeczywistości (lub nominalnie) rozdaje karty. Gdy obecny jest profesjonalny (w kasynie lub na sali gry w karty) lub automatyczny rozdający (w grze online), konieczne jest określenie gracza, który rozdawałby karty, ponieważ ciemne i licytacje rozgrywają się po lewej stronie rozdającego. Rozdający jest określany przez znacznik nazywany przyciskiem rozdającego, który porusza się wokół stołu zgodnie z ruchem wskazówek zegara i przechodzi do następnego gracza po zakończeniu rozdania.
Dog — skrót od wyrażenia underdog (przegrany).
Dominated Hand — (zdominowana ręka). Ręka, która prawie zawsze przegrywa z lepszą ręką, jaką zazwyczaj grają inni gracze. Na przykład ręka K3 jest „zdominowana” przez rękę KD. Z wyjątkiem rzadkich flopów (np. 3-3-X, K-3-X) ręka ta zawsze przegra z ręką KD.
Draw Dead — (przegrane dobieranie). Próba stworzenia ręki, która nawet w przypadku powodzenia nie umożliwi wygrania puli. Jeśli dobierasz do koloru, a Twój przeciwnik już ma fula, to wykonujesz „przegrane dobieranie”. Oczywiście znalezienie się w takiej sytuacji jest niekorzystne.
Draw — (dobierać, dobieranie). Grać ręką, która nie jest jeszcze silna, ale będzie silna, jeśli dojdą odpowiednie karty. Przykład: „Jeszcze nie gram, na razie dobieram”. Ten wyraz jest także używany jako rzeczownik. Przykład: „Wchodzę, ponieważ miałem dobre dobieranie”.
Słownik na podstawie publikacji Winning Low Limit Hold’em autorstwa Lee Jonesa.
A–B | C–D | E–I | J–O | P–R | S | T–Z | Powrót do początku
