« Vorige | Home | Volgende »

Blog Lex Veldhuis: Poker is aanpassen


Het laatste jaar tijdens het bloggen heb ik altijd het idee dat ik over hetzelfde praat. 'Vroeger' gebeurde er elke week wel wat lijps, of waren de swings per dag bijna niet te overzien. Tegenwoordig kan ik eigenlijk periodes bijna per maand indelen waar alles vrij steady is. Ik denk dat sommigen van jullie dat wel jammer vinden, ik in ieder geval wel. Poker verandert. Het is niet meer echt een outkast bestaan waarin er van alles mogelijk is. Hoewel het af en toe wat saaier is, ben ik blij dat ik mezelf op een zelfde manier ontwikkeld heb. Als je 6 jaar geleden een groot risico met je bankroll nam, kon je altijd naar de midstakes om met gigantische winrates, in vrij korte tijd, weer een goeie roll op te bouwen. Poker is nou eenmaal moeilijker geworden. Het is meer een studie tegenwoordig. Mensen zijn over het algemeen veel beter, mede door alle informatie die beschikbaar is, zoals trainingsvideo's, of podcasts over strategie. Door alle social media zijn ook pros veel bereikbaarder geworden en geven wat meer dingen prijs. Dit zorgt er allemaal voor dat de algemene poker bevolking harder vooruit gaat. Het niveau van een gemiddelde 1$-2$ shorthanded game op PokerStars tegenwoordig, ligt ver boven het niveau van 5$-10$ van jaren geleden.


lex_blog_thumb.jpg

Team PokerStars Pro Lex Veldhuis


Aan de ene kant vind ik het jammer voor mensen die later zijn ingestroomd, dat ze die periode daarvoor nooit hebben meegemaakt. Aan de andere kant is dat juist misschien wel goed. De omschakeling is niet makkelijk. Je blijft in een soort periode hangen, waarin je eigenlijk alleen maar verlangt naar hoe het was. Je verzet je tegen het onvermijdelijke, dat je toch echt aan de bak moet en niet alles meer met creativiteit kan doen. Dit geldt niet voor iedereen. Mensen als Jorryt van Hoof, hebben poker altijd al op een dusdanige professionele manier aangepakt, dat er voor hem weinig veranderd is. Daarom zal je hem ook altijd aan de top zien. Iemand die in mijn ogen volledig geslaagd is in de omschakeling is Steven van Zadelhoff. Die was ook nooit te gek om een fles whiskey leeg te drinken en dan nog eens wat toernooitjes te openen. Kopte toernooi na toernooi binnen omdat ie een hoop talent heeft. Tot op het moment dat je ineens de Ruben Vissers en Joep van de Bijgaarts ziet verschijnen die het toch allemaal net iets slimmer aanpakken en je dan ineens inhalen. Daarna komt er nog een lichting nieuwe spelers, die dingen zeggen waar je eigenlijk nog nooit bij stilgestaan hebt. Tijd om aan de slag te gaan. Daar is hij goed in geslaagd en dat heeft mij heel erg gemotiveerd.


Het is heel makkelijk om lui te worden en je heel veilig te voelen in de positie waar je in zit. Er is echter altijd iemand op dit moment bezig met uit te vogelen hoe hij jouw (soortgelijke) stijl kan kraken. Als hij daar in slaagt en jij verzint niets nieuws, zal hij de nieuwe grootverdiener worden. Hoe lang hij dat zal blijven hangt op zijn beurt weer af van zijn inzet. Een goed voorbeeld van iemand die altijd bezig is met ontwikkelen en zijn tegenstanders een stap voor wil zijn is bijvoorbeeld Phil Galfond. Ik kan er niet anders dan diep respect voor hebben hoe die vent al jarenlang als 'een van de beste' wordt beschouwd.


Dus hoewel dit nieuwe bestaan misschien iets saaier is, ben ik blij dat ik de omschakeling heb kunnen maken, anders raak je langzaam uit zicht. Je kan geen grote risico's nemen, om het daarna in lastige games goed te maken. Waar ik wel het gevoel van vroeger in herken, is Pot Limit Omaha. Mensen hebben wel een redelijk idee van wat goed en slecht is, maar het gemiddelde niveau ligt een stuk lager dan in Hold'em. Er is veel ruimte voor creativiteit en zelf dingen bedenken, waardoor je ineens hard vooruit kan gaan. Het is leuk om weer bezig te zijn op die manier met poker. Zo zou ik iedereen aanraden om nieuwe spellen te proberen. Misschien vind je 2-7 Triple Draw wel helemaal de shit. Dat kan echt een enorme boost zijn voor je poker plezier. Je hoeft je geld er niet mee te verdienen, maar het is wel belangrijk om de passie erin te houden. Als ik geen passie voor poker meer zou hebben, zou ik snel wat anders gaan doen. Het is ook heel verfrissend om weer onderaan de ladder te beginnen in een nieuw spel.


Uiteindelijk draait poker altijd om aanpassen. Als je altijd bewust ben van de spelers om je heen en je eigen stijl, en je bent niet te lui om bij te leren, kan je er een hoop in bereiken, zelfs nu het klimaat een stuk moeilijker is.

« Vorige | Home | Volgende »

Related posts